สงสารจูนจัง

ไปเรียนเสริมสวยมาได้สัก 2 วันแล้ว

เจ็บนิ้วมากๆ แต่คนที่เจ็บกว่าน่าจะเป็นจูนจัง น้องหุ่นของเรา

ถ้าพูดได้คงบอกว่าชั้นเจ็บกว่าเธออีกชั้นยังไม่บ่นเลย(ก็เธอบ่นไม่ได้นิ อิๆ)

อาจารย์ให้เริ่มเรียนม้วนแกนมาตรฐาน แม่เจ้าเว้ย! เจ็บนิ้วชะมัดยาดเลย

นี่ขนาดอาจารย์ให้เปลี่ยนยางที่รัดแกนเป็นรีฟิวล์ที่มันยืดหยุ่นกว่าแล้วนะเนี่ย

...

วันนี้ม้วนส่งงานด้วย ต้องรีบทำเวลาม้วนให้เสร็จทั้งหัว

เสร็จแล้วก็เอาไปให้อาจารย์ตรวจ

อาจารย์ก็นั่งพินิจพิจารณา ส่วนเราก็ภาวนาผ่านเถอะๆ นะๆ

แต่..อาจารย์ให้กลับไปแก้ใหม่ ผมมันหย่อน แกนไม่เท่ากัน

อู้ย กว่าจะเสร็จก็ปวดหลัง เจ็บมือจะแย่ กลับไปแก้อีกรึเนี่ย..

...

เดินกลับมานั่งรื้อ แล้วก็ม้วนใหม่ พอเสร็จก็ไปส่ง

อาจารย์ก็ให้กลับไปแก้อีก รวมแล้ว 3 รอบได้กว่าจะผ่าน เล่นเอาเหนื่อย

เสร็จแล้วก็กลับมานั่งแก้แกนอีกเพื่อทำทรงต่อไป

โชคดีไปที่เวลาเรียนหมดลงเสียก่อน ค่อยว่ากันพรุ่งนี้วุ้ย

วันนี้ก็เมื่อยไปทั้งตัวแล้วเรา

จูนจังเลยกลับบ้านด้วยสภาพ หัวเต็มไปด้วยแกนม้วนผมแบบครึ่งๆกลางๆ

เจ้าของหมดแรงคลายแล้ว..เหนื่อย

...

กลับมาถึงโรงเรียนมารอรับแม่ เลยนั่งแก้ไปพิมพ์ไปอย่างนี้แหละ

เดี๋ยวหัวจูนจังเน่าละยุ่งเลย เมื่อวานเพิ่งสระผม หนีบผมให้แหมบๆ

หัวโดนน้ำฉีดทั้งวัน หวัดกินแน่เธอ เหอๆ

ปล่อยให้ตากลมผมแห้งไปก่อนเนอะ พรุ่งนี้ทึ้งหัวกันใหม่ 555

...

ปล.ส่งป๋ากิมกลับบ้านไปวิดน้ำต่อที่นครฯแล้วจ้า

อ้อ..มีรูปดาวเคียงเดือนมาฝากด้วย ถ่ายเองกับมือเลย